ഗ്ലുക്കോസ് നിയന്ത്രണത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍, ഭക്ഷണക്രമവും ശാരീരിക പ്രവർത്തനങ്ങളും പോലെ തന്നെ ഉറക്കവും പ്രധാനമാണെന്ന് ഗവേഷണങ്ങള്‍ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
മധുരമുള്ള പലഹാരങ്ങള്‍ കഴിക്കുന്നത് രക്തത്തിലെ ഗ്ലൂക്കോസിന്റെ അളവില്‍ പെട്ടെന്നുള്ള വർദ്ധനവിന് കാരണമായേക്കാം. എന്നാല്‍, ഉറക്കക്കുറവ് ഒരു സ്ഥിരമായ ശീലമായി മാറുമ്പോള്‍ അത് രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരയുടെ അളവിനെ ബാധിച്ചേക്കാമെന്ന് വിദഗ്ധർ പറയുന്നു. കാലക്രമേണ, ഇത് ഇൻസുലിൻ പ്രതിരോധം, ഗ്ലൂക്കോസ് കൈകാര്യം ചെയ്യാനുള്ള ശരീരത്തിന്റെ ശേഷി കുറയുക , ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹം എന്നിവയിലേക്ക് നയിച്ചേക്കാം.
ഇൻസുലിനോടുള്ള ശരീരത്തിന്റെ പ്രതികരണശേഷി കുറയുന്നതാണ് ഇതില്‍ ഉണ്ടാകാവുന്ന ആദ്യകാല മാറ്റങ്ങളിലൊന്ന്. ഏതാനും രാത്രികളില്‍ ഉറക്കം കുറയുന്നത് പോലും ഇൻസുലിനോടുള്ള ശരീരത്തിന്റെ പ്രതികരണത്തെ ദുർബലപ്പെടുത്തുമെന്ന് പഠനങ്ങള്‍ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. അങ്ങനെ വരുമ്പോള്‍, പാൻക്രിയാസ് സാധാരണ നിലയില്‍ ഇൻസുലിൻ ഉല്‍പ്പാദിപ്പിക്കുന്നുണ്ടെങ്കില്‍ പോലും രക്തത്തിലെ ഗ്ലൂക്കോസിന്റെ അളവ് ഉയർന്നതായിത്തന്നെ തുടരാം. ഈ അവസ്ഥ തുടരുകയാണെങ്കില്‍, ഗ്ലൂക്കോസിന്റെ അളവ് സാധാരണ നിലയില്‍ നിലനിർത്താൻ പാൻക്രിയാസിലെ ബീറ്റാ കോശങ്ങള്‍ക്ക് കൂടുതല്‍ കഠിനമായി പ്രവർത്തിക്കേണ്ടി വരുന്നു. കാലക്രമേണ, ഇത് പ്രീ-ഡയബറ്റിസ്, ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹം എന്നിവയിലേക്ക് നയിച്ചേക്കാമെന്ന് ഗവേഷകർ പറയുന്നു.
ഉറക്കക്കുറവ് കോർട്ടിസോളിന്റെ അളവ് വർദ്ധിപ്പിക്കും. കോർട്ടിസോള്‍ കരളിനെ രക്തപ്രവാഹത്തിലേക്ക് കൂടുതല്‍ ഗ്ലൂക്കോസ് പുറത്തുവിടാൻ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ഇൻസുലിൻ ഫലപ്രദമല്ലാത്തതാക്കുകയും ചെയ്യും. മോശം ഉറക്കത്തിന്റെ പ്രത്യാഘാതങ്ങള്‍ ഇൻസുലിനില്‍ മാത്രം ഒതുങ്ങിനില്‍ക്കുന്നില്ല. വിശപ്പ് നിയന്ത്രിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഹോർമോണുകളെയും ഉറക്കം സ്വാധീനിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് ഗവേഷകർ പറയുന്നു.
ഏഴ് മുതല്‍ ഒമ്പത് മണിക്കൂർ വരെ ഉറങ്ങുന്നവരുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോള്‍ രാത്രിയില്‍ ആറ് മണിക്കൂറില്‍ കുറവ് മാത്രം ഉറങ്ങുന്നവരില്‍ ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹം വരാനുള്ള സാധ്യത കൂടുതലാണെന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഉറക്കത്തിന്റെ ഗുണനിലവാരവും പ്രധാനമാണ്. ഇടയ്ക്കിടെയുണ്ടാകുന്ന ഉണരല്‍, ക്രമരഹിതമായ ഉറക്ക സമയം, ഒബ്‌സ്ട്രക്റ്റീവ് സ്ലീപ്പ് അപ്നിയ (obstructive sleep apnoea) പോലുള്ള അവസ്ഥകള്‍ എന്നിവ ശരീരത്തിലെ ഗ്ലൂക്കോസ് നിയന്ത്രണത്തെ പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതായും ഗവേഷകർ പറയുന്നു.
